تجزیه و تحلیل ارتباط کنترل HbA1c با افسردگی، مشارکت اجتماعی و استفاده از پرسشنامه ی خودمراقبتی

در این مطالعه عوامل موثر بر اثربخشی کنترل HbA1c در افراد بالای 65 سال مورد بررسی قرار گرفت. در تایوان، بیماری دیابت نوع 2 در 24.7 درصد از جمعیت 65 سال و بالاتر تشخیص داده شده است. اما تنها 23 درصد از بیماران دیابتی به طور موثر به مراقبت از خود(self-management) می پردازند. در این مطالعه بر تأثیر خودمراقبتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 ≥65 سال، بر اثربخشی کنترل HbA1c تمرکز شد.

در این مطالعه ی مقطعی، از 192 بیمار 65 سال و بالاتر مبتلا به دیابت نوع 2 که در یک کلینیک متابولیک در یک مرکز پزشکی پذیرش شده و برای شش ماه در این کلینیک تحت درمان قرار گرفته بودند، ثبت نام شد. اطلاعات این بیماران بهمراه اطلاعات استخراج شده از پرسشنامه های ساختارمند ثبت شد. سطح HbA1c افراد مورد مطالعه برای تجزیه و تحلیل آماری اندازه گیری شد.

نتایج این تحقیق نشان داد که سن بالاتر، داشتن تحصیلات، زندگی به تنهایی و سطح بالاتر از حد متوسط در  خودمدیریتی دیابت، با افزایش اثربخشی کنترل HbA1c همراه است؛ در بیمارانی که از انسولین استفاده می کردند، اثربخشی کنترل HbA1c پایین تر بود.همچنین مشخص شد افرادی که با بیماران زندگی می کنند بر اثربخشی کنترل HbA1c بیماران تأثیر می گذارند.

محققان در نتیجه گیری این تحقیق ابراز داشتند: به دلیل تاثیر کسانی که با بیماران دیابتی زندگی می کنند، بر اثربخشی کنترل HbA1c، پیشنهاد می شود که اعضای خانواده نیز در برنامه های آموزش خودمدیریتی دیابت شرکت کنند. با توجه به پیشرفت هایی که در شبکه های اطلاعاتی رخ داده است، باید یک آموزش تعاملی و شاد با انیمیشن برای بیماران دیابتی تحصیل نکرده توسعه داده شود و باید تیم های پزشکی را برای ایجاد یک کانال ارتباطی دو طرفه تشویق کرد تا اثربخشی کنترل HbA1c در بیماران مبتلا به دیابت بالای 65 سال بهبود یابد.

منبع:

https://www.diabetesresearchclinicalpractice.com/article/S0168-8227(19)30634-5/fulltext